2. İSOK  İstanbul Mahalli Rallisi

Merhabalar,

Öncelikle kalmamızın tek sorumlusu benim. Yedinci etapta yol kenarında öylece ve tek başına! duran 150 kg lık taşı çarptıktan sonra fark ettim (ne konsantrasyon!!). Kötü bitmesine rağmen kötü bir yarış değildi. Son derece kontrollu ve kollayarak gittiğimizi ve hiç bir risk almayacağız deyip bunu başardığımızı söyleyebilirim. (Dedim ya sadece dikkatsizlik ya da basiret bağlanması).. Kalmasaydık bir finiş görmüş olamanın yanı sıra cebimizdeki yangın da biraz kontrol altına alınmış olabilecekti. Hali hazırda arabayı tekrar dört tekerlekli hale getirmek biraz daha para istiyor. Bu durum da 16 Kasımdaki yarışa girebilme ihtimalimizi ciddi olarak azaltıyor doğrusu. Olsun dönüş dönüştür; biraz gürültülü ve kıvılcımlı olsa da.. En sevdiğim zemin olan çamurda sürmek gerçekten inanılmaz keyifliydi. Corsa ile ilk kez burada biraz tanış olup samimiyet kurabildik. Bütün eksiklerine rağmen elinden geldiğince bizi yolda tutmaya çalıştı. Eminim bir hidrolik direksiyon kutusu, yenilenmiş bir motor ve Grup N in izin verdiği tadilatlardan sonra çok daha keyifli olacak

.

Elimize geçen su geçişi görüntülerimizi diğer arkadaşlarımınkilerle karşılaştırdığımda çamur için hiç de kötü bir tempo yakalamadığımı anladım.. Ancak zaman düzlüklerde çıkıyor ve ben hala ciddi biçimde güvensizlik ve korku içerisindeyim. Sanırım zaman içinde araba ile birbirimize alıştıkça bir parça daha hızlanabilirim. Olmazsa da yarışmak bile yeterince büyük bir keyif. (İnanmayın!!!).

Parkur biraz kırıcı biraz da hızlıydı. Eski orman içi etapları aradım doğrusu. Ama kesinlikle ne İSOK’un organizasyonu ne de yollar kötü değildi. Sadece normal etaplar biraz uzun ve sıkıcı geldi bana. Buna da şükür çünkü biliyorum ki toprak etap bulabilmek artık gerçekten çok güçleşti. Her şeye rağmen İLLE DE TOPRAK!..

Şimdilik bu kadar yeniden görüşmek üzere;

Dr. Azmi Demirel

işte bir kaç fotoğraf daha... Daha fazlası için burayı tıklayınız..          

Geriye